Birkac gün önce sab-simplexe basladıgımızı ve kullanıp öyle yorum yazacagımızı söylemiştim . İlacı kullanmaya baslayalı 1 hafta oluyor ve 1 haftadır gece uykularımız rutin bir düzene oturmus durumda , Gece 2 de 4 te ve 6 civarı kalıyoruz , 2 ve 4 tekinde genelde emip hemen uykuya dalıveriyoruz , 6 seansı belli olmuyor ,  bazen kakasını yapmak için bol bol kastıgından , bazende baba işe gitmeden önce ,  bizim yataga alınıp babayla sohbete giriştiklerinden bu seans daha uzayabiliyor .  Bazen küçük hanım araba koltuguna ( tahtına ) kurulup bize kahvaltı masasında eslik bile ediyor . Zaten önemli olan gece seansları sabah cok sorun degil , idare ediliyor bir sekilde , ama gece uykusuz kalmak fena – cok fena ama onada bu ilacla care bulmuş gibiyiz . 6 saatte bir 3-4 damla yeterli oluyor . Önerirmiyim ? Kesinlikle YESSS .

Dün lojman komsum Amerikalı bir hanım , bir elinde muffinleri bir elinde hediyesi kapımızı calıverdi . Bir süredir ugrayacagını söylüyormus esime zaten . Sagolsun , cok seker , nazik bir hanım . 2 yasında cok seker bir oglu var , ufaklık dısarda kosup oynamak istediğinden cok fazla kalamadılar ama bu ziyaret beni mutlu etti . Akademik cevre bu tür ilişkilerde zayıf kalıyor . Bazılarını fazla kasıntı bulmuyor degilim . Karıkoca aynı yerde calıstıgımızdan komsularımızla aslında işyerinde birsekilde mutlak cakısıyoruz, ama ilişkiler ne yazıkki bu cakısmalardan öteye gidemiyor . İnsanlar bebek için bir hayırlı olsundan bile cekiniyorlar , aynı sokakta oturmamıza ragmen . O yüzden bizim yabancı gelin hem sasırttı hem sevindirdi . Kendi milletim insanından daha sempatik geldi . Ha o akademisyen degil mi , evet  öyle. Ama farklı işte … Neyse lojman hayatıda böyle işte . Umarım yaza bahce muhabbetleri arttıgında söyle gidip geldiğimiz bir-iki aile olur . Netekim ben uzun yıllar önce dostlarımı Ankarada ırakmıs olup , İzmirde söyle gönlümce yarenlik edecegim , az dedikodu yapıp içimi dökebilecegim insanlara rastlamadım henüz . Bide Ankaralıları soguk bulurlar . Peh:)))

Bu arada hep bebeklerden bahsediyoruz  , kendimizden ne haber . Gecenlerde kilo olayından bahsederken epeydir tartılmadıgımı farkettim . Aaa oda ne 10-11 kg . bende vermişim . Şok oldum valla , bu boğaza bu kilo kaybı , helal olsun . Bol su , emzirme derken gidiyor valla . Gerci benim yolum uzun tabi . 7 kilo fazlayla baslayıp 16 kg üztüne alınca verecek total fazla oldu tabi ama , yinede bir gün tekrar düğün kiloma dönmeyi hayal edebiliyorum . hade bakalım , insallah diyoruz , moral bozmaca falan asla yok . Ela kemirgeni biraz daha kemiri anneyi inşallah :)

Birde merak ettiğim hamilelik esnasında olusan göbekten baslayıp asagıya uzanan , su anda sezeryan kesime 90 derece dik acı – T cetveli oluşturmuş cizginiz gecti mi? Ay sinir oluyorum ben buna , benimki gecmedi , ne zaman gecer bu acaba ? Mimar da değilimki T cetvelimle gurur duyayım . Bu arada güya küçülmesi gereken ve hamilelik süresince dana gibi olan birkac bende ufalmadı , onlarda ayrı kıl ediyor beni . Onlar içinde bir süre daha vakit verdim , belkide sabırsızım , acele ediyorum vücudumun toparlanması için . Halbuki bir altı ay sürüyor insanın kendine gelmesi , sabırlı olmalı .

Bu arada gaz yapar bebegime diye kış sebzelerinin bir kısmından uzak kaldım . Karnıbahar brokoli falan yiyemiyorum cesaret edip . Portakal limonada el sürmüyorum . Kurubaklagilde öteye dursun diyoruz . E ne yicem ben yaaa . Fikri olan buyursun .Akıl versin bana lütfen .